Bella Donna

 

Als ik voorheen mensen tegen het lijf liep waarvan ik wist dat deze kanker hadden, dacht ik: ‘Oh daar heb je hem/haar met kanker’. Alsof kanker een nieuwe identiteit van die persoon geworden was. Ik vroeg mij af: ‘als ik niet in staat ben om de mens achter deze ziekte te zien, wie kan dat dan nog meer niet?’.Toen ontmoette ik Manon. Ze had borstkanker en kwam bij mij voor een serie foto’s. De dag na de fotosessie opende ik haar foto’s op de computer en ik werd stil. Ik zag geen kanker meer maar zag Manon. Zij was in al haar eenvoud zó mooi en compleet, ook al miste ze één borst. Dat beeld van haar raakte mij tot diep in mijn ziel en ik wist, hier moet ik iets mee. Zo is het boek Bella Donna ontstaan. Honderd en twee vrouwen met de diagnose borstkanker, de Bella Donna’s, heb ik in alle stadia van hun proces gefotografeerd. Ze hebben hun persoonlijke ervaringen met mij gedeeld en stuk voor stuk zich letterlijk en figuurlijk bloot gegeven. Helaas komen er veel mensen door de gevolgen van kanker te overlijden wat ronduit verschrikkelijk is. Niet iedereen die in het boek staat leeft nu nog, echter verreweg de meeste vrouwen zijn er nog wel. Sommige vrouwen overleden voordat hun fotosessie plaats kon vinden zoals Sandra, Netty en Ina. Alle gefotografeerde vrouwen willen hun verhaal met jou delen, je kracht geven en laten zien: ‘ik heb dit ook meegemaakt en het is op momenten intens zwaar maar er is óók leven na kanker’.Bella Donna geeft hoop en is een lichtpunt is na de eerste zware diagnose. 

Eva Snoijink, Haarlem juni 2014